Dear Darlin' [1/1]

Hazz,
dzisiaj są Twoje urodziny. To już dwudzieste pierwsze. Czasami nie mogę uwierzyć, jak szybko ten czas ucieka. Odkąd skończyłeś siedemnaście lat, co roku piszę do Ciebie list i nie wyobrażam sobie, by teraz mogło by być inaczej, choć zapewne jestem ostatnią osobą, od której chciałbyś czytać dziś życzenia. Mógłbyś chociaż spróbować? Proszę, bardzo mi na tym zależy.
Zanim przejdę do sedna, chciałbym napisać Ci, że niczego w życiu tak bardzo nie żałuję, jak tego, że dokładnie rok temu spieprzyłem Twoje urodziny. Tak naprawdę nie tylko urodziny, bo spieprzyłem naszą przyjaźń, nasz związek, nasze wszystko. Wszystko, co miało dla mnie jakiś sens. Wiem, że nigdy mi nie wybaczysz, nie zamierzam Cię o to prosić, bo zupełnie Ci się nie dziwię, Harry. To, co zrobiłem, jest niewybaczalne. Zwątpiłem w nas, mimo że każdego dnia dawałeś mi poczucie, że kochasz mnie jak nikogo innego. Wiedziałem, że jestem najważniejszy, powtarzałeś mi to niemalże codziennie. I czasami mówiłeś, że będziesz powtarzał mi to do znudzenia, jednak szczerze mówiąc, te słowa nigdy mnie nie nudziły. Zawsze sprawiały, że czułem się bezpieczny i spokojny, bo cholera, Harry, wierzyłem Ci. Nie masz pojęcia, jak okropnie tęsknię za chwilami, kiedy trwałem w Twoich ramionach, za najwspanialszymi pocałunkami, naszymi dłońmi splecionymi ze sobą, długimi wieczorami przy herbacie czy gorącej czekoladzie z piankami, sposobem w jaki uśmiechałeś się do mnie, śmiałeś się ze mnie, pocieszałeś mnie. Za tym, jak się kochaliśmy w naszym łóżku. Z dnia na dzień brakuje mi Ciebie coraz bardziej i nie potrafię sobie z tym poradzić. Próbowałem. Wydawało mi się, że życie bez Ciebie będzie łatwiejsze, każdy z nas znajdzie sobie drugą połówkę, z którą nie będzie musiał się ukrywać. Byłem pewien, że to się uda, wiesz? Do dziś pamiętam ten przeklęty wieczór, kiedy prosiłeś mnie, bym Cię nie zostawiał. I kurwa, gdybym wtedy wiedział, że przytulam Cię po raz ostatni, nigdy bym Cię nie puścił. Znowu drżą mi ręce, więc przepraszam za pismo... Byłem nieugięty i udawałem, że to mnie nie obchodzi, że Ty mnie nie obchodzisz, jednak uwierz mi, że łzy w Twoich oczach uświadomiły mi szybko, że jest inaczej. Mimo to odszedłem. Tak właśnie postępują tchórze, a ja z całą pewnością do nich należę.
Chciałbym Ci życzyć, abyś się nigdy nie zmieniał, bo jesteś naprawdę wspaniałą osobą. Nigdy nie poznałem nikogo o równie dobrym sercu co Ty, Harry. Sława Ciebie jedynego nie zmieniła. Wciąż sam nosisz walizki, robisz sobie kawę, chodzisz do sklepu. Dla naszych fanów jesteś przyjacielem, nie traktujesz nikogo z góry. Masz najwięcej cierpliwości z nas wszystkich, zawsze tak bardzo Cię podziwiałem za to, że pomimo zmęczenia, starasz zrobić sobie ze wszystkimi zdjęcia. Nie skrzywdziłbyś nawet muchy, zawsze tak było. Mam nadzieję, że zawsze pozostaniesz tak prawdziwy. Mam nadzieję, że dalej będziesz spełniał swoje marzenia, związane nie tylko z muzyką, ale wszystkie te, o których mówiłeś tylko mi. Jestem pewien, że dasz radę zrealizować każde z nich, w końcu nie znam nikogo bardziej ambitnego i upartego, od Ciebie. Mam nadzieję, że nigdy nie stracisz swojej pogody ducha, poczucia humoru i wiary we własne możliwości. Życzę Ci także, abyś potrafił cieszyć się z małych rzeczy oraz byś zawsze otaczał się kochającymi ludźmi. I teraz najgorsze, Harry. Jestem cholernym egoistą i wcale nie chcę Ci życzyć, byś obdarował miłością kogoś, kto na nią zasługuje, ale jednocześnie wiem, że Tobie jak nikomu innemu należy się szczęście. Uwierz mi, że wiele dałbym by znów być tą osobą.
Nic się nie zmieniło, Hazz. Bo nawet jeśli przez rok byliśmy daleko od siebie, ja nigdy tak naprawdę nie przestałem Cię kochać. Zawsze byłeś na pierwszym miejscu. Nadal jesteś moją pierwszą myślą każdego ranka i wieczoru. Nikt nigdy nie mógłby zająć Twojego miejsca. Musisz wiedzieć, że zawsze będę żył małą nadzieją, że może jednak znów będziemy szczęśliwi. Chciałbym to naprawić. Chiałbym w tym momencie pojechać do Ciebie i przytulić się do Ciebie. Chcę, byś pocałował mnie w czoło i powiedział, że wszystko się ułoży. Ułoży się, prawda?
Wciąż Twój,
Lou

Louis,
przeczytałem list od Ciebie dwadzieścia trzy razy zanim zdecydowałem się odpisać. Dziękuję, że mimo wszystko zdecydowałeś się go napisać, bo okropnie obawiałem się, że tego nie zrobisz. Doskonale wiesz, że od chwili, kiedy podarowałeś mi pierwszą kopertę co roku czekam na następną. Życzenia od Ciebie liczą się najbardziej. Zawsze potrafiłeś wszystko skomplikować, wiesz?

Nienawidzę Cię, Louis. Nienawidzę Cię za to, że rok temu porzuciłeś mnie, mimo że ja wciąż Ci powtarzałem, że Cię kocham. Cholera, byłem w stanie zrobić wszystko, by Cię uszczęśliwić. Tylko na tym mi zależało. Zawsze byłeś jedyną osobą w moim sercu i nie masz pojęcia jak bardzo Cię nienawidzę za to, że zwątpiłeś. Nienawidzę Cię za to, że pozwoliłeś mi wierzyć przez ten czas że jestem dla Ciebie nikim. Nienawidzę Cię za to, że udawałeś, że jest w porządku. Nienawidzę Cię za to, że mam w sobie tyle złości, z którą nie potrafię sobie poradzić. Widzisz? Wcale nie jestem takim dobrym człowiekiem. Najbardziej nienawidzę Cię za to, że wciąż mam do Ciebie słabość. Nie mogę się tego wyzbyć, mimo że dawno już powinienem. Rok, kiedy musiałem być z dala od Ciebie był najgorszym okresem w moim życiu, Lou. Ten cholerny ból rozrywający od środka, gdy musiałem widywać każdego pierdolonego dnia osobę, którą kochałem całym sercem, pomimo że już nie należała do mnie. Silniejsza jednak od mojej nienawiści do Ciebie jest miłość, którą Cię darzę. I jestem w stanie zapomnieć o wszystkim złym, bo wciąż wspominam to co dobre. Pamiętam jak bardzo się cieszyliśmy, kiedy wreszcie zamieszkaliśmy razem i wydawało się, że teraz już nic nas nie złamie. Planowałeś każdy kąt, a ja pozwalałem Ci na to. Cierpliwie słuchałem Twoich instrukcji, gdy zleciłeś mi przybicie ramek z naszymi zdjęciami w naszej sypialni. Nie mogłeś się zdecydować, gdzie mają wisieć, a ja nie mogłem tego pojąć, bo wszędzie pasowały i dwa centymetry w górę i trzy w lewo niczego nie zmieniały. Prawie się o to pokłóciliśmy, pamiętasz? Kurwa, dlaczego właściwie o tym piszę? Lou, nie mieliśmy problemów. Między nami wszystko układało się, byliśmy szczęściarzami. Każdego dnia czułem się wspaniale i to była Twoja zasługa.

Dlaczego nie przyjedziesz? Chcę pocałować Twoje czoło, a później Twój śliczny nosek i powiedzieć Ci, że spieprzyliśmy sprawę. Też czuję się winny, bo miałem cały rok i mogłem spróbować Cię jeszcze przekonać. Chciałbym powiedzieć, że się ułoży. Naprawdę bym chciał, sweetcheeks. I w zasadzie jestem pewien, że się ułoży. Tylko bądź blisko mnie i nigdy więcej w nas nie wątp. Nigdy nie przestałem Cię kochać i błagam, nie zostawaj mnie z tym samego.

Zawsze Twój, 

Harry

________________________
Dla moich dwóch ukochanych słoneczek, Julki i Darii. Bez Was i Waszej wiary we mnie NIC by nie powstało. Kocham Was!
I dla każdego kto wyczekiwał czegoś nowego z mojej strony. Do usłyszenia niebawem!